25/3/13

En marzo, Balzac y la joven costurera china



Balzac y la joven costurera china
Como nunca me leo los libros para el día que está mandado, las jefas del Club me han castigado con hacer la crítica del libro "Balzac y La Joven Costurera China". Para una vez que leo el libro no me voy a negar, así que lo primero que os digo es que si no lo habéis leído (vagos) lo hagáis porque merece la pena y que también, si podéis, veáis la película. Es muy interesante, por infrecuente, ver una adaptación de una obra literaria hecha por el propio escritor, y es que Dai Sijie es, además de escritor, cineasta.
La historia es todo un homenaje a la literatura como medio, no sólo de conocimiento, sino de liberación, de ventana hacia la plenitud personal y la libertad, de huida de coyunturas históricas y sociales tenebrosas, en las que se hace más potente y más apasionada que nunca esa necesidad que todos tenemos de que nos cuenten historias que nos lleven a otros sitios y a otras épocas, a otras situaciones. No sólo homenajea a la literatura, sino a cualquier tipo de narración. Los dos adolescentes protagonistas alivian su penosa situación gracias a su habilidad para narrar las películas que sus carceleros les permiten ver. Esa capacidad de emocionar con sus historias les llevará a los dos hacia el amor con la joven costurera, amor frustrado en ambos casos (en uno más que en otro). Los tres descubrirán, aderezado con el dulce condimento de lo prohibido, otros mundos que desearán conocer, en los libros que roban a otro personaje, "Cuatro Ojos". La pasión que en estos jóvenes despiertan las lecturas prohibidas (estamos en la dictadura de Mao) les hará libres pero también los terminará separando.
En la joven costurera se encarna esa paradoja que habla del amor y de la libertad como dos caras de una moneda, a veces incompatibles.
Como lector resulta difícil no contagiarse de la pasión de los personajes (que forman, por cierto, una especie de "club de lectura" clandestino -sólo les falta la merienda-). Leyendo este libro me daban ganas de ir a la librería ya mismo y comprarme todos los libros de Balzac. Si no lo hice fue porque siempre leo muy tarde y no hay “24 horas” de libros. Los 24 horas venden de todo menos libros...Nosotros no apreciamos los libros. No lo hacemos porque podemos leerlos siempre que queramos. Nos los regalan al comprar el periódico, en la escuela... No imaginamos, o seguramente, pocas veces nos paramos a pensar, que de todos los países del mundo, posiblemente son minoría los que tengan algo tan sencillo como libertad editorial. No nos paramos a pensar que en muchos lugares del mundo leer ciertos libros puede ser delito, o que la censura por mil y una razones, a cual más estúpida, se practica cada día, a cada momento, en muchos sitios, y que las víctimas de esto suelen ser las narraciones, los libros, ese puente hacia libertades soñadas que es el primer puente que se corta de raíz cuando no se deja la libertad para los demás.

En fín, una novela preciosa... y la película no lo es menos. Posiblemente la mejor adaptación al cine de una novela que yo he visto. Dai Sijie introduce elementos en la película que no aparecen en el libro (la inminente apertura de la presa que sepultará en agua todos los recuerdos de los protagonistas). Con unas escenas deslumbrantes, poéticas, eminentemente visuales, logra momentos francamente buenos, no buscando re-relatar su propia novela, sino contarla de otra manera, con imágenes y no con palabras, con lenguajes diferentes, que el escritor/director trata de verdad como lenguajes diferentes.
Me gustaría saber con cual de sus personajes se siente identificado Dai Sijie... si con los jóvenes que son capaces de moldear las emociones de los demás con su habilidad para contar historias, o con la joven costurera a la que las historias que lee y que oye hacen cambiar de vida, hasta el punto de renunciar a lo que más quiere.
¿Con quién te identificas tú?
Mariano Casas, membro do club de lectura NA Estrada 525

28/10/12

En outubro, "Mil soles espléndidos", primeira lectura do curso.

Podría decirse que este libro contrasta la historia de dos personajes árabes muy diferentes. Uno que ha sufrido o toda su vida y otro que ha crecido lleno de amor y cariño. Mariam es una "harami", la hija bastarda de un hombre acaudalado. Su madre y ella tuvieron que vivir en una casa humilde, subsistiendo gracias a la comida que le envía el padre de la niña. Cuando Mariam descubre la verdadera historia que hay tras su vida, se ve obligada a casarse con un hombre al que no conoce y la maltrata. En comparación, la vida de la pequeña Laila siempre ha sido más fácil. Un padre que la quería, una madre cariñosa, ha recibido una educación y posee unos amigos inseparables. Cuando Tariq y ella crecen empiezan a verse de otro modo, y atrás queda la inocencia que los demás veían en sus juegos de niños. La historia de estas dos mujeres se une, y se cambian la vida mutuamente. Además, entrelaza historias de amor, muerte y amistad, con el trasfondo de la guerra en Afganistán, que se muestra desde el punto de vista de familias y ciudadanos. En mi opinión, una historia impactante de principio a fin, que hará que el lector se sumerja en el mundo afgano, a veces como hija, otras como madre y otras como amante. Adictiva y bella, hará que sientas en tu propia piel la historia. Sin duda, una verdadera obra de arte literaria.
Andrea Durán, Miembro del club de lectura NA Estrada-525

5/5/12

Abril de Tiempo de silencio e Cuentos de otoño

No mes de abril houbo dúas propostas, unha máis sinxela para os membros de 2º de ESO Cuentos de otoño e outra máis complexa para os de 2º de Bacharelato, Tiempo de silencio. Os de 4º de ESO debían optar pola opción que se axustara aos seus desexos.
Nunca se nos dera o caso de que ningún dos rapaces disfrutase da selección, uns por considerala demasiado infantil, e outros porque non conseguiron pasar das 20 primeiras páxinas... Para aminorar o fracaso da lectura, disfrutamos das tartas de aniversario de tres membros do club (cáseque todas preparadas por eles) e compartimos charla sobre as obras protagonizadas por animais.  Ademais algúns dos compañeiros foron aportándonos as súas recomendacións lectoras, aínda que logo ninguén as escribiu para compartilas co resto do centro.

En marzo, El cartero de Neruda

Febreiro-marzo foi a época que algúns dos lectores do clube dedicamos a ler El cartero de Neruda do escritor chileno Antonio Skármeta. Unha novela breve, de rápida lectura, amena, para algúns divertida e para outros simple que trata a época dos anos 70 de Chile, a piques de producirse o golpe de Estado que derrocaría a Allende días antes da morte do poeta Pablo Neruda, a redor do que se desenvolve a historia. O protagonista, Mario Jiménez, convírtese no carteiro do poeta cara o cal sinte una grande admiración e co que comeza unha amizade que marcou os últimos días de vida de Neruda e o desenlace da historia. Gracias á súa labor de carteiro, Mario comeza a coñecer en persoa ao poeta, que ocorre na súa vida e consigue que o axude a conseguir o consentemento de doña Rosa viúva de González para casar ca súa filla. Non só El cartero de Neruda foi un entretemento pola forma dos diálogos, senón que desa maneira Skármeta logrou mostrar como as estreitas relacións entre persoas poden levar a paraderos inesperados.
Paula Romero, membro do Club de lectura

7/2/12

Calzados Lola, de Suso de Toro

En xaneiro unha das lecturas escollidas foi Calzados Lola, ca cal puidemos gozar dun coloquio co seu autor, Suso de Toro.
Calzados Lola é unha novela policíaca na cal os sentimentos dos protagonistas nos van levando a través da historia.
Nela os protagonistas, uns irmáns dunha vila mariñeira, descobren a verdadeira historia da súa familia tralo suicidio da súa nai.
Descúbrenos tamén os sentimentos dun emigrante galego que renega das súas orixes e a inestable relación que manteñen dúas persoas de clases sociais diferentes, ademáis de tratar temas tabú como o incesto.
Ó meu parecer foi unha novela interesante e moi moi entretida, ó igual que a charla co autor, co cal compartimos opinións e diversos puntos de vista sobre os temas tratados na novela.



Patricia, membro do clube de lectores NA Estrada-525.

Mensajes, de Mariano Casas en decembro

Mensajes  é un comic breve do autor de procedencia madrileña Mariano Casas, profesor no IES Manuel García Barros e membro do club de lectura NA Estrada-525. Este libro preséntanos un futuro distópico, preto da fin, no que unha parella se ve obrigada a sobrevivir en condicións extremas (encerrados e sen apenas víveres). Pero, máis que iso, Mensajes é unha obra que nos conciencia sobre a importancia de deixar constancia dos nosos actos, ademáis de ofrecer unha interesante perspectiva sobre como se deben narrar. Un estilo visual minimalista completa esta obra.

15/11/11

"Anxos en tempos de chuvia", en novembro


Outro ano máis retomamos o club de lectura NA Estrada-525. Desta vez, o libro lido foi Anxos en tempos de chuvia, de Miguel Vázquez Freire, quen nos acompañou durante a reunión. Houbo opinións, comentarios e dúbidas variados dos lectores: a miña dúbida particular foi por que estaba escrito en segunda persoa, e o autor contestou que era unha forma máis de narrar os feitos, e que ao final do libro esa segunda persoa xoga un importante papel na trama como nos decatamos ao chegar ao último capítulo.
A reunión desenvolveuse arredor dos temas do alcohol e a condución, de como o autor comezou a escribir o libro e cal foi a súa principal motivación: todo ten gran relevancia para comprender mellor a obra. Nela Anxos, unha rapaza relixiosa e coidadosa, que aínda se está buscando a si mesma, morre nun accidente de tráfico con outros tres rapaces; na súa habitación queda un diario persoal que comezara a escribir, e no que recolle as súas reflexións e pensamentos. Moncho, irmán de Anxos, encontra o diario mentras indaga no verdadeiro motivo da súa morte, xa que non lle parece que encaixe coa súa querida irmá. Comezará entón unha busca da verdade que, mais que unha investigación policíaca, será un proceso de aceptación de quen foi Anxos.
É unha lectura amena, aínda que moitos nos queixamos do pouco que se reflectía o galego falado polos mozos. Ademais, na miña opinión, faltoulle algo á trama para engancharme: segundo Vázquez Freire tratábase, a fin de contas, de que “Moncho non se convertise nun policía”.
Paula Romero, membro do club de lectura NA Estrada-525

28/6/11

La casa de Bernarda Alba, de Federico García Lorca

El libro me pareció bastante impactante y constructivo. Ver cómo era la vida de muchas mujeres de esa época me hizo darme cuenta de la suerte que tenemos hoy en día.
El personaje que más me ha gustado ha sido Adela, por su valentía a la hora de intentar romper con lo establecido y sus ansias de libertad, aunque al final acabara suicidándose.
Me han sorprendido cosas como lo de tapiar puertas y ventanas por un luto, o cuando las mujeres tenían que retirarse después de la misa, mientras los hombres se quedaban charlando.
En cuanto al personaje de Pepe el Romano sólo destacaría la manera que Lorca lo deja entrever, pero sin profundizar mucho en su personalidad, centrándose más bien en cómo lo veían las hermanas.

Nada más que añadir, sólo decir que me entristece de veras no poder asistir a la reunión, ya que este es un libro que me gustaría comentar con el resto de compañeros.

Patricia Calviño; miembro del Club de lectura NA Estrada-525

21/5/11

A praia dos afogados, de Domingo Villar.

O libro que lemos no mes de Abril foi ''A praia dos afogados'' do amplamente coñecido escritor Domingo Villar. Nesta obra, o autor narranos os traballos polos que teñen que pasar os protagonistas, o inspector Leo Caldas e mailo seu axudante Rafael Estévez, para esclarecer a extraña morte dun mariñeiro da pequena vila de Panxón, preto de Vigo. Ademais da tarde de discusión lectora e dos bos momentos pasados lendoo, a lectura deste libro implicou participar nun fermoso roteiro polas terras que se amosan no libro e pasar unha entretida tarde cos amigos na fermosa vila de Panxón.




Javier, membro do clube de lectores NAEstrada-525

27/3/11

Cometas en el cielo, de Khaled Hosseini

No mes de Marzo, a lectura escollida foi "Cometas en el Cielo" do escritor afgano Khaled Hosseini.
A novela é dura, moi dura, pero ó mesmo tempo, moi fermosa. Trata temas como a desigualdade entre sexos, a discriminación entre razas, a amizade e a crueldade dunha guerra. Todo isto tendo como escenario o país de Afganistán. A personaxe principal é Amir, e vemos a súa vida dende que é neno ata que xa é adulto. 
A novela non é, ao meu parecer,  recomendable para persoas sensibles, xa que non serán capaces de conter as bágoas.



Xoana, membro do clube de lectores NAEstrada-525

20/2/11

No pasó nada, de Antonio Skármeta

No mes de Febreiro, a lectura escollida foi "No pasó nada" de Antonio Skármeta.
Nel cóntase a historia do exilio da familia de Lucho, dende Chile ata Alemania, sempre visto dende o punto de vista do rapaz.
A verdade e que é un libro moi curto, moi entretido e facil de ler, a min gustoume moito esa forma de escribir a historia, porque é como se estivese falando o rapaz todo o tempo directamente co lector .
A historia ten poucos personaxes, pero os máis importantes son Lucho e a súa familia.
É un libro verdadeiramente interesante, porque nel refléxanse os medos, inseguridades e a morriña que as persoas sofren ó ter que deixar o seu país e, paralelamente, conta a historia de Lucho, de como cando chegou era un rapaz pequeno, a como vai medrando e pasando por diferentes etapas e situacións.
En definitiva, é un libro que vos recomendo a todos, moi fácil de leer e de seguir a historia.


Iago Fernández, membro do clube NAEstrada-525

Nos comentarios atoparás a recensión de Laura Carrillo, membro do club de lectura.

29/1/11

"Orgullo y prejuicio" de Jane Austen


No noso club de lectura comezamos o ano da mellor maneira posible. O libro escollido para este mes foi Orgullo y Prejuicio, de Jane Austen. Este clásico da literatura anglosaxona introdúcenos no ambiente da campiña inglesa, presentándonos a personaxes dispares e ben definidos, entre os que destacan Elizabeth Bennet e o señor Darcy, protagonistas da historia.

O personaxe de Elizabeth (ou Lizz) destaca pola súa sensatez e madureza, así como pola súa intelixencia, o que contrasta co comportamento das súas irmás máis novas. En canto a Darcy, móstrase como un home arrogante e demasiado orgulloso, pero que no fondo oculta un corazón desbordante de bos sentimentos.

Para complementar a lectura desta obra e poder analizala desde diversos puntos de vista, vimos algúns fragmentos da película homónima dirixida por Joe Wright en 2005, e tamén da serie producida pola BBC en 1995.

Marta, membro do club de lectores NA Estrada-525

22/12/10

Seda , de Alessandro Baricco

En decembro a lectura escollida foi  'Seda'  de Alessandro Baricco.Esta historia está inspirada na vida dun home que se dedica ao mercado dos gusanos de seda.

Trátase dun libro curto, de apenas 65 capítulos pouco extensos, nos que relata moitas cousas moi lentamente e ao mesmo tempo outras moi rápido. Realmente este libro gustoume moito, levoume apenas unha hora e media (xa que tiña a música de fondo e estaba atendendo outras cousas en internet). 

Ten apenas 4 personaxes principais e outros tantos secundarios. O protagonista ía ser militar pero dedicouse ao comercio de gusanos de seda por recomendación dun coñecido. Ao principio só comerciaban con gusanos do sur de Francia, pero as enfermidades mataban á gran maioria da producción, por iso chegou ata o Xapón. Realizou 4 viaxes para traer os mellores gusanos de seda. Alí transcurren uns acontecementos que lle obligan a volver. A sua vida finaliza tranquila no seu parque, ao lado do seu lago que lle recordaba a súa vida.

É un libro que se pode ler tranquilamente nunha hora, aínda que hai que estar moi atento porque hai elementos cruciais que son vitais para comprender o final, (sobre todo algúns signos de puntuación).


Iván Pérez Domínguez, membro do clube de lectores NAEstrada-525.

19/11/10

La ciudad y los perros de Vargas Llosa


En novembro a lectura escollida foi unha das primeiras novelas do reciente Premio Nobel. Nela preséntase con crudeza a vida no colexio limeño Leoncio Prado, no que están internos os adolescentes protagonistas que sufren as humillacións dun sistema xerárquico que só permite que se salven os mais fortes.
Di Orquídea:
La ciudad y los perros es un libro del último premio Nobel de Literatura: Mario Vargas Llosa. Yo, que soy una humilde lectora más, lo he disfrutado. No lo amé quizá porque no lo leí con la suficiente calma (hay que tener en cuenta que empecé por la noche y lo acabé de leer entre clase y clase), quizá porque me costó mucho adaptarme a su manera de escribir; quizá, simplemente, porque no estoy hecha para leer a Vargas Llosa o quizá porque esos días estaba obsesionada con ver la última película de Harry Potter.

¿Sobre los personajes? Sí, los amé... Alberto, Jaguar y El Esclavo. Alberto es un chico normal, que va al internado para militares... Y un poeta pero no en el sentido estricto de la palabra más bien escribe "novelas" con cierto contenido inadecuado. Jaguar es el jefe del pelotón, protege a sus amigos con lo que puede y un poco más... Pobre Jaguar, si hay un personaje con el cuál empaticé fue él. El Esclavo es un pobre chaval que no quiere pelear, ni discutir él solo quiere sobrevivir.

Ah, y luego esta Teresa. Si alguien la comprende o entiende por qué... Por favor, que me lo explique. Teresa es un personaje que no entendí y que, desde luego, me parece raro.(Sí, solo eso).

Podría decir que es un libro para leer en una tarde y sin mucha complicación pero no es cierto, a este libro hay que dedicarle cada segundo que merece. Hay que parar cada cierto tiempo y recapitular y también hay que estar muy pendiente de los cambios de narración. Hay que estar atento a cada palabra porque podría suponer un punto importante para el final.
Orquídea, membro do club NA Estrada-525

8/11/10

Novidades

O clube de lectura NA Estrada-525 adquiriu moitos títulos de literatura e de cómic que, coma sempre, xa tendes á vosa disposición na Megabiblioteca. Entre eles se vos aconsella a lectura dos cómics El caso del velo, Negrinha, Zits, Autobio, Puta guerra e Todo el polvo del camino que tratan dende o choque intercultural ate a adolescencia, a época da Gran Depresión en EE.UU., a Primeira Guerra Mundial ou o consumo responsable. Na literatura xuvenil atoparedes La evolución de Calpurnia Tate, Chocolate amargo, El vendedor de cuentos, Dos velas para el diablo, El coleccionista de relojes extraordinarios; C, el pequeño libro que aún no tenía nombre, La torre y la isla, El nombre del viento, a triloxía La puerta oscura... e na de adultos A praia dos afogados, Herbamoura, Cometas en el cielo, El tiempo entre costuras, El rescoldo, La ciudad y los perros, El sueño del celta... Mais de 60 títulos!!! Podedes consultalos no catálogo da nosa biblioteca na rede.

24/10/10

Entre contos hispanoamericanos


A selección de relatos de Julio Cortázar e Horacio Quiroga deu para falar da vida na selva, das emocións, da inquietude... Nos textos algúns membros destacaron o uso pautado dos elementos terroríficos, outros o xiro inesperado da trama...
E ti, que suliñas?

20/10/10

Para os contistas do medo

Se alguén tivera que preparar unha lectura de medo, podería ler o conto de Diesteaquí .

12/5/10

Nada , de Carmen Laforet



Nada es un libro muy realista, que representa la realidad de la España de la posguerra, y aunque sea difícil de reconocer, también la realidad de muchos hogares. Por suerte, vamos progresando y cada vez hay menos machismo, pero avanzamos muy despacio. Me gusta el punto de vista que tiene, aunque Andrea es demasiado neutral, y en una ocasión, acaba volviéndose como el resto de la familia.



María.

19/4/10

El Guardián entre el centeno , de J.D. Salinger


El guardián entre el centeno , do "peculiar" autor estadounidense J.D. Salinger (morto recentemente) , trata da historia de Holden Caufield, xove ao que expulsan do instituto no que estudaba interno, e decide vivi-los tres días de vacacións que lle quedan libre e como el queira. Estamos a falar dunha obra única, que conta todo dende a perspectiva febril e maniática de Holden. As súas manías, os seus pensamentos, as súas inquietudes, vense reflexados no desenvolvemento da historia. A obra ten toques de humor, drama, e ¿filosofía?. En definitiva, un libro que non debedes perder.


                                                                                                                    Álvaro.

P.D.: A biografía do curioso escritor J.D. Salinger, aquí. (Wikipedia)

24/3/10

El curioso incidente del perro a medianoche, por Mark Haddon

   El curioso incidente del perro a medianoche  cóntanos a historia de Cristopher Boone, un rapaz de 15 anos un tanto especial: ten memoria fotográfica, é incapaz de mentir  e  vai a unha escola para estudiantes con "necesidades especiais" (un eufemismo que detesta). E é que Cristopher padece o Sídrome de Asperger. Por ese motivo, non soporta que as cousas saian da súa orde específica e ten problemas co contacto físico. Pero un día ocorre algo completamente inesperado: atopa ao can da súa veciña, Wellington, morto e atravesado por unha forca de xardín. Cristopher decídese a facer unha novela policíaca usando o asasinato do can como argumento e misterio principal, contándonos os segredos da súa vida e a súa personalidade. Misterio, drama e, sí, un belisco de humor nesta obra indispensable.


                                                            Álvaro
Información adicional:
Síndrome de Asperger en Wikipedia (castelán)
Síndrome de Asperger en Wikipedia (galego, menos completo)